Pampulha Dance Hall, Modernistische danszaal in Pampulha district, Belo Horizonte, Brazilië

De Casa do Baile bestaat uit twee elkaar snijdende cirkels: een voor de hoofdsalon, een voor de dienstruimten achteraan. Vanuit deze basis loopt een golvend betonnen luifel op kolommen, die eindigt in een klein amoebevormig volume met decoratieve tegels. Het gebouw staat op een kunstmatig eiland in het Pampulha-meer, verbonden met de oever door een betonnen brug. Het constructief ontwerp was van ingenieur Albino Froufe, het landschap van Roberto Burle Marx.

Juscelino Kubitschek, burgemeester van Belo Horizonte, gaf Oscar Niemeyer in 1942 de opdracht gebouwen rond het Pampulha-meer te ontwerpen. De Casa do Baile opende in 1943 als restaurant en danszaal op een kunstmatig eiland. Na het verbod op gokken in 1946 sloot het naburige casino en staakte de Casa do Baile in 1948 haar activiteiten. In 2002 heropende het als centrum voor architectuur en design.

De naam Casa do Baile ("balhuis") herinnert aan de opening in 1943 als restaurant en danszaal voor volksvermaak in Belo Horizonte. Het landelijke verbod op gokken in 1946 sloot het naburige casino, waarna de Casa in 1948 stopte. Sinds 2002 is het een referentiecentrum voor architectuur, stedenbouw en design, met tijdelijke tentoonstellingen, seminars en een auditorium met 53 zitplaatsen.

Het gebouw staat op een eiland dat alleen per brug bereikbaar is, wat het gemakkelijkst per openbaar vervoer vanuit het centrum van Belo Horizonte of via georganiseerde tours bereikt kan worden. De ligging aan het meer betekent dat bezoekers tijd moeten inruimen om de brug over te steken en de omgeving te verkennen.

De luifel eindigt in een klein amoebevormig volume met decoratieve tegels, en daarvoor ligt een rond podium omringd door een eveneens amoebevormige vijver. Niemeyer zei dat dit het project was waarin hij de bochten het vrijst verkende. De UNESCO-status van 2016 leidde tot de sloop van een later toegevoegd entreehokje.