Igreja de Nossa Senhora da Glória do Outeiro, Barokkerk op de Outeiro-heuvel in Glória, Brazilië.

Igreja de Nossa Senhora da Glória do Outeiro is een barokke kerk gebouwd op een heuveltop in Glória, met twee verbonden achthoekige kamers en karakteristieke blauwe en witte Portugese tegels. Een vierkante toren bekroont de structuur en creëert een evenwichtig uiterlijk zowel van buiten als van binnen.

Een 17e-eeuwse kluis stond hier toen Cláudio do Amaral Gurgel in 1699 grond schonk aan het broederschap van Glória. De huidige kerk werd in 1739 ingewijd; de traditie schrijft het ontwerp toe aan militair ingenieur José Cardoso Ramalho. Na de aankomst van het Portugese hof in 1808 werd hier in 1819 prinses Maria da Glória gedoopt, later gevolgd door Pedro II en prinses Isabel; in 1839 verleende Pedro II het broederschap de titel "keizerlijk".

Het broederschap dat de kerk beheert kreeg in 1839 van Dom Pedro II de titel "keizerlijk", nadat de Portugese koninklijke familie zich in 1808 in Rio vestigde. Prinses Maria da Glória, de latere Maria II van Portugal, werd hier in 1819 gedoopt, gevolgd door Dom Pedro II en prinses Isabel. De blauw-witte Lissabonse azulejos in het schip, aangebracht tussen 1735 en 1740, tonen bijbelse taferelen; die in de sacristie jachttaferelen.

De kerk staat op de Outeiro da Glória, te voet bereikbaar via de klim vanuit de wijk Glória; het terras en de lage witte muur met een kruis in het midden vormen het voorplein. Door landaanwinning in de 19e eeuw kwam de kustlijn ongeveer 200 meter verder te liggen, zodat de kerk niet meer direct aan het water grenst. De ingang loopt via de overwelfde galilea aan de voet van de toren.

De plattegrond van twee achthoeken, met het schip in de ene en de sacristie in de andere, heeft geen voorganger in Brazilië en geen duidelijke parallel in Portugal. De tegels van de sacristie tonen jachttaferelen in plaats van bijbelse, en de portalen van lioz-steen kwamen in de tweede helft van de 18e eeuw uit Lissabon.