Piso de Pedra Portuguesa Mosaico de Burle Marx de Copacabana, Strandboulevard mozaïek in Copacabana, Brazilië

De Piso de Pedra Portuguesa is een mozaïekvloer gemaakt van duizenden zwarte en witte stenen die de promenade van Copacabana langs de Avenida Atlantica bedekt. De golven strekken zich uit over vier kilometer van Forte de Copacabana tot Leme en vormen een doorlopende lijn evenwijdig aan de zee.

Het golfpatroon werd begin 19e eeuw in Portugal ontworpen door ingenieur Pinheiro Furtado voor het Rossio-plein in Lissabon en stelt de ontmoeting van de Taag met de oceaan voor. De Portugese bestrating werd in Brazilië voor het eerst aangelegd in Manaus in 1899 en ingehuldigd in 1900; later inspireerde dit de promenade van Copacabana in 1906, die de zeegolven symboliseerde. In de jaren 1970 werd Roberto Burle Marx uitgenodigd om het ontwerp te moderniseren, waardoor de golven van loodrecht op het strand naar evenwijdig eraan werden gedraaid. In 1991 werd de promenade door INEPAC als cultureel erfgoed aangewezen.

Het patroon heet "mar largo", een verwijzing naar de open zee, en de zwarte, witte en rode Portugese stenen zouden de drie etnische groepen verbeelden waaruit het Braziliaanse volk ontstond. De stenen kwamen uit Portugal. Kokospalmen omringen het geheel.

Je kunt op elk moment over het mozaïek lopen of fietsen, want het is een openbare looproute zonder beperkingen. Vroege ochtend of late namiddag biedt het beste zicht op het patroon, wanneer licht het contrast tussen de stenen versterkt.

De stenen werden zo gelegd dat regenwater door de voegen afvoert, waardoor het oppervlak zelfs bij zware regen droog blijft. Kinderen spelen vaak springspelletjes op de witte lijnen, terwijl volwassenen de golven als loopbaan gebruiken.