São Bernardino de Sena Convent, franciscaans klooster in puin in Angra dos Reis, Brazilië

Het Convent São Bernardino de Sena ligt op de heuvel Santo Antonio en toont koloniale architectuur met een ingang met drie bogen en behouden stenen muren van voormalige kloostergebouwen. De indeling verbindt de Kerk van São Francisco met de overblijfselen van de verblijven van de broeders.

De franciscanen kwamen begin zeventiende eeuw naar Angra dos Reis en bouwden vanaf 1652 een eerste klooster op geschonken grond bij het dorp, ingewijd op 12 september 1659. Het werd in 1710 beschoten door de troepen van de Franse kaper Jean-François Duclerc en lag op vochtige, overstromingsgevoelige grond, zodat de broeders in 1722 besloten hoger op de heuvel nieuw te bouwen. Het werk begon in 1758 onder provinciaal overste Frei Francisco da Purificação; het nieuwe klooster werd op 20 mei 1763 ingewijd door Frei Manuel da Encarnação, die de 25 broeders erheen verhuisde.

De kloosterkerk met haar driebogige galilé en barokke getrapte fronton kreeg vanaf 1927 geen missen meer; een volksbeweging onder leiding van historicus Alípio Mendes bewerkstelligde in 1964 de restauratie, en in de jaren 1980 volgde nog een restauratie. Naast haar staat de kleinere kerk van de Derde Orde van São Francisco, door de broederschap onderhouden.

Het complex ligt op de Morro de Santo Antônio en is te voet bereikbaar; het klooster zelf is een ruïne, terwijl de kleinere kerk van de Ordem Terceira de São Francisco ernaast door de broederschap in goede staat wordt gehouden. De kloosterkerk wordt sinds 1927 niet meer voor missen gebruikt en werd in de jaren 1980 gerestaureerd; informeer ter plaatse voordat u een bezoek binnen plant. Het geheel staat sinds 1947 op de monumentenlijst van IPHAN.

Het stenen kruis voor het convent werd geschonken door koning Jozef I van Portugal, die ook het doopvont van de sacristie schonk. Het is niet van marmer en markeert het voorplein van het ruïnecomplex, niet de ingang van een wijk.