Sistema Cantareira, Watervoorzieningssysteem in São Paulo, Brazilië

Sistema Cantareira is een watervoorzieningssysteem van zes, niet vijf, onderling verbonden stuwmeren, gebouwd tussen 1972 en 1981 in de stroomgebieden van de rivieren Piracicaba en Juqueri ten noorden van São Paulo. De dammen houden bruingroen water vast in een breed bekken met hellende oevers; kale aarden oevers grenzen aan dichte begroeiing en ronde, met bomen bedekte heuvels volgen elkaar achter het water. Een kanaal en 48 km tunnels verbinden de meren.

De planning begon rond 1960, toen de regering van São Paulo nieuwe bronnen zocht voor 4,8 miljoen inwoners door de bovenloop van het Piracicaba-bekken af te dammen. In 1966 begon de bouw van de dammen in de Juqueri-rivier, Paiva Castro en Águas Claras, gevolgd door Cachoeira en Atibainha; vanaf 1976 kwamen Jaguari en Jacareí erbij. In maart 2018, na de droogte van 2014–2017, kwam er ongeveer 5.000 liter per seconde bij uit het Paraíba do Sul-bekken.

De naam Cantareira komt van de Serra da Cantareira, de bergkam die het water moet overwinnen. Het pompstation Santa Inês pompt het water via tunnels 1 en 4 naar het stuwmeer Águas Claras op 860 meter, dat het systeem bij een storing tot drie uur in bedrijf houdt. In 2014 gaf Sabesp 30% korting bij 20% minder verbruik.

De reservoirs liggen in verschillende gemeenten ten noorden van São Paulo, waaronder Bragança Paulista en Piracaia. Bezoekers kunnen sommige gebieden langs de kustweg bereiken, terwijl andere delen beperkt toegankelijk blijven om veiligheids- en beschermingsredenen.

Water stroomt door ondergrondse tunnels tussen twee rivierbekkens, die het Piracicaba-stroomgebied verbinden met het afwateringsgebied van Alto Tietê. Deze overdracht zorgt ervoor dat water van minder bevolkte regio's naar de dichtbevolkte metropool stroomt.