Site of the Candinha, Koloniaal landhuis in Guarulhos, Brazilië.

De Sítio da Candinha is een casa grande van 195 vierkante meter, rond 1825 gebouwd op de Fazenda Bananal, met muren van gestampte aarde (taipa de pilão) en een barok-koloniale stijl die in 1941 door gemeentelijke technici werd vastgesteld. Het heeft 12 kamers en 14 ramen; het middelste raam aan de zuidgevel heeft een leuning van een meter hoog. Binnen is een oratorium als een altaar in de muur ingepast.

Het land werd in 1717 per sesmaria toegekend aan Amador Bueno da Veiga en later overgedragen aan zijn nakomeling Antônio Bueno da Silveira, die rond 1825 het 195 vierkante meter grote huis in gestampte aarde op de Fazenda Bananal liet bouwen. De gemeente plaatste het op 26 december 2000 op de erfgoedlijst en verklaarde het in 2004 van openbaar nut; het onteigende gebied werd op 22 december 2008 het Parque Natural Municipal da Cultura Negra Sítio da Candinha.

De naam komt van Cândida Maria Rodrigues, bijgenaamd Candinha, tweede echtgenote van Olegário de Almeida Barbosa; de naam raakte verspreid na zijn dood in 1932, toen zij de leiding van de fazenda overnam. In een van de kamers staat een houten oratorium tegen de muur als een altaar, ongeveer 2,9 m hoog en 1,7 m breed, versierd met heiligenbeelden en goudkleurige details.

De site is momenteel gesloten voor bezoekers terwijl restauratiewerkzaamheden aan de historische elementen en houten kenmerken doorgaan. U moet van tevoren informatie inwinnen over mogelijke toekomstige openstellingen of toegangsmogelijkheden.

Een raam aan de zuidzijde van het gebouw was speciaal ontworpen om een directe weergave van landbouwwerk op het terrein te bieden. Deze eigenschap onthult hoe zorgvuldig koloniale operaties waren georganiseerd.