Sertanista house, Bandeirista huis in Butantã District, São Paulo, Brazilië.

Het Sertanista-huis is een gelijkvloerse bandeirista-woning in Caxingui, district Butantã, São Paulo. De gestampte-aarden muren, het schilddak en de aangestampte vloer volgen een strak plan met weinig vensters; een inspringende veranda wordt aan één kant door een muur en aan de andere door een klein vertrek begrensd. Het behoort tot het Museum van de Stad São Paulo.

De exacte bouwdatum is onbekend; de structuur wijst op een bandeirista plattelandshuis uit de 17e eeuw, en op de dakpannen staat het jaar 1843. Architect Luís Saia bracht het in verband met de woning van een rijke landeigenaar uit de streek. In 1917 bezat Alberto Christie de resten en verkocht 22 alqueires aan Alberto Penteado; in 1937 verkocht Carlos Alberto de A. Prado het terrein aan Cia. City de Melhoramentos, die het in 1958 aan de stad schonk.

Het huis dankt zijn naam aan het Sertanista Museum, dat het van 1970 tot 1987 gebruikte met een collectie over inheemse cultuur. Tussen 1989 en 1993 huisvestte het het Centrum voor Inheemse Cultuur van de Unie van Inheemse Naties, in 2000 het Rossini Tavares de Lima Folkloremuseum. Het behoort nu tot het Museum van de Stad São Paulo, dat het voor erfgoededucatie gebruikt.

Het huis staat in Caxingui, in het district Butantã, op ongeveer 150 meter van de rechteroever van de Pirajuçara-beek, de waterweg waarlangs de bandeirantes de plek bereikten. Bezoeken worden georganiseerd door het Museu da Cidade de São Paulo, dat het gebouw beheert als ruimte voor erfgoededucatie.

Het dak maakt gebruik van specifieke constructietechnieken die eropuit zijn gericht het regenwater af te voeren terwijl de originele koloniale kenmerken behouden blijven. Dit doordachte waterbeheer was cruciaal voor de levensduur van het gebouw en de bescherming tegen vochtschade.