House and Chapel at Sítio de Santo António, Koloniaal landhuis en kapel in São Roque, Brazilië

Het huis en de kapel van Sítio de Santo António is een koloniaal landhuis met dikke samengeperste aardewerk en stenen fundamenten met drie duidelijk gescheiden woongedeelten. Een aparte kapel staat op het terrein als integraal onderdeel van het architectonische complex.

Het casa-grande werd rond 1640 gebouwd door de bandeirante Fernão Paes de Barros op grond die hij van zijn vader Fernão Vaz de Barros kreeg. In 1682 liet zijn vrouw Maria Mendonça de losstaande kapel 30 meter van het huis bouwen. In de 19e eeuw bezat Antônio Joaquim Rosa, baron van Piratininga, het landgoed; in 1937 kocht Mário de Andrade het en schonk het later aan IPHAN.

De gevel van de kapel is volledig van hout; de latten en tralies zorgen voor een lichtspel en zijn tot vandaag bewaard. De plattegrond volgt die van jezuïetenkapellen en niet de gangbare kerkplannen van die tijd: schip en hoofdaltaar vormen één bouwlichaam. In 1965 werden de planken van het hoofdaltaar hersteld.

Het terrein ligt 8 km van het centrum van São Roque, bereikbaar via een geasfalteerde weg, met alternatieve routes voor wie die verkiest. Rondleidingen begeleiden het huis en de kapel, waarbij gidsen de geschiedenis van het landgoed vertellen. Het terrein heeft gazons, meren en inheems bos, en het complex maakt deel uit van de routes Roteiro Taypa de Pilão en Roteiro dos Bandeirantes.

Mário de Andrade, toen werkzaam bij SPHAN, kocht het landgoed in 1937 en schreef dat hij de kapel en de casa-grande na zijn dood aan Brazilië zou schenken; de schenking aan IPHAN volgde. De gevel van de kapel is volledig van hout, en de tralies en hekken zorgen voor een lichtspel dat tot vandaag bewaard bleef.