Outeiro de Santa Catarina, Erfgoedheuvel in Santos, Brazilië

De Outeiro de Santa Catarina is het rotsachtige restant van de heuvel waar Santos ontstond, nu bekroond door een kasteelachtig huis dat rond 1900 werd gebouwd voor de Italiaanse arts João Éboli naar een ontwerp van Frederico Gambara. Het gebouw telt drie niveaus die door trappen met elkaar verbonden zijn en volgt de helling van de rots; spitsbogige deuren en vensters, kantelen en merlons geven het de vorm van een middeleeuws kasteel, mogelijk geïnspireerd op de bouwkunst van Éboli's geboorteland Italië.

Luís de Góis en zijn vrouw Catarina de Aguillar lieten in de 16e eeuw de eerste kapel voor de heilige Catharina van Alexandrië aan de voet van de heuvel bouwen; al in 1543 stond ernaast het eerste Santa Casa. De Engelse kaper Thomas Cavendish plunderde de plaats in 1591 en de kapel werd verwoest. De tweede kapel, opnieuw gebouwd op de top, werd tussen 1880 en 1884 gesloopt, en de Italiaanse arts João Éboli liet in 1900 zijn kasteelachtige huis op de overgebleven rots optrekken.

De heuvel is de stichtingsplaats van Santos: de eerste kapel gewijd aan de heilige Catharina van Alexandrië, gebouwd door Luís de Góis en Catarina de Aguillar, stond aan de voet, en vanaf 1543 was ernaast het eerste Santa Casa-ziekenhuis actief. Het beeld van de heilige, in 1591 door Thomas Cavendish in zee geworpen, werd in 1663 door tot slaaf gemaakten teruggevonden en is nu te zien in het Museum voor Heilige Kunst.

Het gebouw staat op de resterende rots van de heuvel, op de plek waar Brás Cubas in 1543 de grondslag van de nederzetting zou hebben gelegd. De drie niveaus zijn verbonden door aan de helling aangepaste trappen, dus een bezoek betekent trappen klimmen. De heuvel werd in de loop der jaren afgegraven en het gesteente diende voor de bestrating van de straten.

Een in 1902 op de overgebleven rots aangebrachte plaquette vermeldt dat Brás Cubas hier de grondslag van de nederzetting legde en in 1543 het Hospital de Misericórdia stichtte. Het beeld van de heilige Catharina, in 1591 door Cavendish in zee geworpen, werd in 1663 teruggevonden en staat nu in het Museum voor Heilige Kunst.