Palácio Garibaldi, Paleis in historisch centrum van Curitiba, Brazilië

Het Palácio Garibaldi is een paleis in het historische centrum van Curitiba, eclectisch met neoklassieke trekken. De gevel telt twee verdiepingen, versierde ramen, rondbogen met bovenlichten, een kroonlijst, pinakels en een muur met balusters. Een smeedijzeren trap met plantaardig motief verbindt het hek met het atrium.

De bouw begon in 1887 naar een ontwerp van ingenieur Ernesto Guaita en werd pas in 1904 voltooid als zetel van de in 1883 opgerichte Società Italiana di Mutuo Soccorso Giuseppe Garibaldi. In 1906 vond hier het I Congresso Estadual plaats, waaruit de Federação Operária no Paraná voortkwam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw door de staatsregering onteigend en voor administratieve doeleinden gebruikt; pas in de jaren zestig kwam het terug bij de vereniging.

De bronzen buste van Giuseppe Garibaldi werd in 1933 onthuld. Een twee meter hoge steen uit Monte Grappa in Italië herinnert aan de Braziliaanse soldaten van de Força Expedicionária Brasileira. Het gebouw huisvest ook de Associazione Giuseppe Garibaldi en het Italiaans-Braziliaanse cultureel centrum Comitato Dante Alighieri.

Het gebouw huisvest de Associação Giuseppe Garibaldi en het Centro Cultural Ítalo-Brasileiro Comitato Dante Alighieri. Bezoekers komen van straat binnen via een ijzeren hek met plantmotieven en gaan een handgemaakte trap op naar het atrium. Het paleis staat op de lijst van Unidades de Interesse de Preservação van de gemeente Curitiba.

De huidige gevel is het resultaat van een verbouwing in 1932 door de Italiaanse architect João de Mio, die het oorspronkelijke ontwerp van Ernesto Guaita uit 1887 respecteerde uit eerbied voor zijn vroegere medewerker. De ingreep vergrootte het bouwvolume en verving het oorspronkelijke zadeldak door het huidige, terwijl de ornamenten van de hoofdgevel origineel bleven.