El Tatio, Geothermisch veld in de provincie Antofagasta, Chili

El Tatio is een geothermisch veld van ongeveer 10 km² in de provincie Antofagasta, op 4.290–4.320 m in de Andes. Het telt circa 80 actieve geisers, bijna 8% van het wereldtotaal, plus warme bronnen en sinterterrassen. Het veld ligt in een slenk van ongeveer 4 km breed en 6 km lang, in het oosten geflankeerd door andesitische stratovulkanen en in het westen door ryolitische domes. Stoom stijgt op uit openingen en poelen op een donkere, roodbruine bodem.

Wetenschappelijke interesse in dit geothermale veld ontstond in de jaren 1920 toen onderzoekers zijn actieve kenmerken begonnen te documenteren. Latere studies in het midden van de 20ste eeuw richtten zich op het begrijpen van zijn geothermale energiepotentieel en vulkanische kenmerken.

De naam El Tatio komt uit het Kunza en betekent onder meer 'oven', 'verschijnen' en 'grootvader', wiens tranen de geisers zouden vormen. Het veld wordt ook de Copacoya-geisers genoemd, naar een nabije berg. Een oude Incapad van San Pedro de Atacama naar Siloli liep door het veld, en de Inca's onderhielden een bergheiligdom op de Volcán Tatio.

Bezoeken vinden meestal voor zonsopgang plaats wanneer de temperaturen ver onder nul dalen, dus neem warme kleding mee en verwacht gevolgen van de grote hoogte. Plan om langzaam te bewegen en blijf gehydrateerd gedurende je verblijf.

De echte geisers van El Tatio zijn er ongeveer 80, bijna 8% van het wereldtotaal, maar hun uitbarstingen reiken gemiddeld slechts 76 cm; de hoogste hier waargenomen fontein kwam tot 5 m. Het water komt naar boven bij ongeveer 86 °C, het kookpunt op 4.290 m. Het veld herbergt ook extremofiele micro-organismen die worden bestudeerd als analoog voor de vroege aarde en mogelijk vroeger leven op Mars.