Sítio Arqueológico de São Nicolau, Archeologische vindplaats in São Nicolau, Brazilië.

De archeologische plaats São Nicolau is een voormalige jezuïetennederzetting uit de jaren 1600 met stenen muren, kolomvoeten en ondergrondse drainagekanalen nog steeds zichtbaar. De bewaarde structuren onthullen de indeling van gebouwen en ruimtes waar bewoners eens leefden.

São Nicolau do Piratini werd op 3 mei 1626 gesticht door de jezuïeten Miguel de Ampuero en Roque González; na aanvallen van bandeirantes werd de reductie in 1638 naar Apósteles verplaatst. Op 2 februari 1687 werd zij nabij de oorspronkelijke plek opnieuw gesticht, met 3.000 inwoners in het eerste jaar en 6.070 gedoopten in 1710. De huidige ruïnes dateren van deze tweede nederzetting, die na de Guaraní-oorlog (1754-1756) verviel.

De plaats toont hoe jezuïtische bouwers en Guarani-arbeiders samen de structuren creëerden, zichtbaar in de stenen fundamenten en muurpatronen. Het wandelen toont hoe beide groepen de nederzetting vormgaven.

De toegang is te voet via lokale paden, met ruïnes gedeeltelijk blootgesteld en gedeeltelijk begroeid met vegetatie. Neem weerbestendige kleding en insectenwerend middel mee, aangezien het terrein vochtig is en omgeven door bos.

Toen Auguste de Saint-Hilaire er in 1820-1821 langskwam, stond de kerk nog overeind maar lag de nederzetting in puin: de inval van de gauchos in april 1819 had bewoners verdreven en jongeren geronseld, zodat nauwelijks twee dozijn huizen bewoond waren. Hij telde 25 oude Guarani met hun vrouwen, een Guarani-schoolmeester die een dozijn kinderen lesgaf en een Portugees die zieken behandelde met plaatselijke planten.