Nationaal park Mburucuyá, Nationaal park in Departement Mburucuyá, Argentinië.

Het Nationaal Park Mburucuyá beslaat 17.682 hectare in het departement Mburucuyá, provincie Corrientes, ongeveer 150 km van de stad Corrientes. Het verenigt drie plantengemeenschappen: het vochtige Chaco met carandaypalmen, de yataypalmsavannes van de Espinal en stukken Paraná-bos. Hoge yataypalmen met kale grijze stammen en waaiervormige kronen staan boven geelachtig gras, en een zandpad loopt onder een bladerdak door.

Het park kreeg zijn beschermde status in 2001 nadat Dr. Troels Myndel Pedersen en Nina Sinding de landgoederen Santa Teresa en Santa María doneerden. Deze privégronden werden vervolgens omgezet in een nationaal park onder overheidstoezicht.

De naam Mburucuyá komt uit het Guaraní en duidt de passiebloem (mburucuyá) aan. De Guaraní die hier woonden verbouwden maïs, pompoen, katoen, bonen, yerba mate en cassave in dorpspercelen en ruilden overschotten met andere volken. De twintigste-eeuwse gebouwen in het park zijn onderkomens van vee-arbeiders en huizen van eigenaren en beheerders.

Het park ligt ongeveer 150 km van de stad Corrientes, in het noordwesten van de provincie Corrientes, en is bereikbaar via provinciale weg 86, die een deel van het beschermde gebied doorkruist. De bodem is zandig-lemig op een kleilaag, en de neerslag bedraagt ongeveer 1300 mm per jaar zonder droog seizoen, waardoor de grond vochtig kan blijven. De estero de Santa Lucía, een wetland in het park, herbergt de belangrijkste vispopulaties.

Het gebied ligt op het kruispunt van drie verschillende ecologische regio's: de Vochtige Chaco, de Espinal en het Paranaense-bos. Deze ligging maakt het mogelijk dat dier- en plantensoorten naast elkaar bestaan die normaal in gescheiden regio's zouden leven.