Cathedral of San José de Mayo, Neoclassicistische kathedraal in San José de Mayo, Uruguay.

De kathedraal van San José de Mayo heeft een basilicale plattegrond: het middenschip rust op acht zuilen van massief Carrara-marmer, elk in een maand tijd op versterkte wagens vanaf de haven van Montevideo aangevoerd. Ze is 72 m lang, van de trappen van het atrium tot het priesterkoor, en 26 m breed. De koepels zijn bekleed met Franse tegels uit Pas de Calais; het hoofdaltaar en de reliëfs zijn van de Spaanse beeldhouwer Domingo Mora.

De bouw begon in 1857 onder leiding van de Catalaanse architect Antonio Fongivell en eindigde met de inwijding van het gebouw in 1874. De structuur werd later erkend met de status van kleine basiliek in 1957.

De klokken, waarvan de grootste meer dan drie ton weegt, werden in Genua gegoten dank zij de inspanningen van Luis de Amilivia, die ook het uurwerk kocht; ze zijn tot vijftien kilometer in de omtrek te horen en geven het leven in San José zijn ritme. Het verhaal dat de grote klok voor San José de Costa Rica bestemd was en hier bij vergissing belandde, bleek ongegrond.

Het gebouw ligt in het stadscentrum en is gemakkelijk te bereiken te voet vanaf het hoofdplein, met regelmatige openingstijden voor bezoekers. Het beste moment om te bezoeken is buiten de diensten, wanneer je het interieur ongestoord kunt verkennen.

Het gebouw staat ook bekend als het Nationale Heiligdom van Sint-Jozef en fungeert als officiële zetel van de bisschop voor de regio. Deze dubbele rol maakt het zowel een spiritueel als een administratief centrum voor het bisdom.