Parque Criollo y Museo Gauchesco Ricardo Gu͏̈iraldes, Gaucho cultuurmuseum in San Antonio de Areco, Argentinië

Het Parque Criollo y Museo Gauchesco Ricardo Güiraldes is een nationaal museum in San Antonio de Areco dat zich uitstrekt over grote terreinen en Spaans-koloniale gebouwen combineert met moderne tentoonstellingsruimten. Het herbergt een brede collectie voorwerpen, handschriften en meubels met betrekking tot de gauchogeschiedenis.

Het complex werd geopend in 1938 na een tentoonstelling in 1936 in het gemeentehuis van San Antonio de Areco, waar José María Bustillo, provinciaal minister van Openbare Werken en vriend van Ricardo Güiraldes, de presentatie bewonderde. Een decreet van mei 1937 machtigde de aankoop van 38 hectare, later uitgebreid tot 97, voor het Parque Criollo en het museum. Architect Enrique Blaquier Uriburu ontwierp het gebouw volgens ideeën van Enrique Udaondo, gebaseerd op de Quinta de Pueyrredón.

Het museum toont hoe gauchos leefden door hun werkgereedschap, kleding en huishoudelijke voorwerpen die hun dagelijks bestaan onthullen. Bezoekers zien hoe deze ruiters op de pampa werkten en hun leven vormden.

Het complex ligt in het 97 hectare grote Parque Criollo, met tien zalen verdeeld over twee sectoren, dus reken op het lopen van de ene naar de andere. De pulpería La Blanqueada en het museumhuis, beide in 1999 tot Nationaal Historisch Monument verklaard, zijn de twee plekken om eerst te zoeken. Het museum valt onder de gemeente San Antonio de Areco.

La Blanqueada is een pulpería uit de eerste helft van de 19e eeuw, waar gaucho's samenkwamen om te drinken, kaart te spelen, gitaar te spelen en yerba, meel, tabak en alpargatas te kopen. In Don Segundo Sombra vindt de ontmoeting tussen „Tape” Burgos en Don Segundo plaats aan de toog, waar de jonge Fabio Cáceres kleine, onder de oude brug gevangen meervallen kwam ruilen voor snoep, tabak of munten. In 1999 werd het tot Nationaal Historisch Monument verklaard.