Ojos del Salado, Slapende vulkaan op de grens van Chili en Argentinië

De Nevado Ojos del Salado is een slapende complexe vulkaan op de grens van Argentinië en Chili, 6893 meter hoog, de hoogste vulkaan op aarde en de hoogste top van Chili. De bovenste delen bestaan uit overlappende dacitische lavakoepels, lavastromen en meer dan 20 kraters, met schaars ijs in de spleten van het hoekige puin.

De Poolse klimmers Jan Alfred Szczepański en Justyn Wojsznis waren de eersten die de top bereikten in februari 1937. Decennia later wekten expedities interesse in archeologische ontdekkingen nabij de piek, mogelijk wijzend op ceremonieel gebruik door de Inca's.

De naam verwijst naar de Río Salado, de zoute rivier die een Poolse expeditie in 1937 volgde om de berg te bereiken; in Chili en Argentinië duidt ojo gewoonlijk een bron aan. Het massief heeft twee toppen, de oostelijke of Argentijnse en de westelijke of Chileense, elk genoemd naar het land van waaruit ze gemakkelijker bereikbaar zijn.

Twee schuilplaatsen op 5100 meter en 5750 meter bieden rustpunten voor klimmers die de beklimming tussen oktober en mei wagen. De extreem ijle lucht op deze hoogte maakt geleidelijke acclimatisatie essentieel voordat men de top nadert.

Het permanente kratermeer ten oosten van de hoofdtop ligt op 6.480–6.500 meter, het hoogste meer op aarde. De top is verdeeld in twee rotstorens op ongeveer 50–60 meter van elkaar met een 30 meter diepe kloof; een Argentijnse meting uit 2003 vond de westelijke, Chileense toren 54 ± 5 cm hoger.