Teatro del Libertador General San Martín, Nationaal theater en concertzaal in Córdoba, Argentinië

Het Teatro del Libertador General San Martín staat op een onregelmatig gevormd perceel aan de Avenida Vélez Sarsfield, tussen Duarte Quirós en Bulevar San Juan. Achter een korte trap rijst de lichte stenen gevel op, met hoge donkere openingen tussen pilasters, drie boogvensters achter een balkon met balustrade en een terugspringend middendeel waar zuilen oprijzen naar een beeldhouwwerk op de daklijn. Achter die gevel, die slechts twee verdiepingen lijkt te hebben, telt het gebouw vijf niveaus en een souterrain, met vier rijen loges boven de parterre.

In 1887 stelde minister van Justitie Ramón J. Cárcano een concertzaal voor aan gouverneur Ambrosio Olmos, die financiering van de wetgevende vergadering van Córdoba regelde en Francesco Tamburini opdracht gaf voor het ontwerp, met ingenieur Giuseppe Franceschi als bouwleider. Het theater opende op 26 april 1891 als Teatro Rivera Indarte. In 1950 vernoemd naar generaal José de San Martín, heette het vanaf 1956 weer Rivera Indarte en sinds 1973 opnieuw San Martín.

Het theater staat centraal in Córdobas identiteit als verzamelplaats voor de artistieke gemeenschap van de stad. Lokale orkesten en balletgroepen treden hier regelmatig op en vormen samen het culturele leven van de stad.

Het theater staat aan de Avenida Vélez Sarsfield, tussen Duarte Quirós en Bulevar San Juan; de annex Carlos Guastavino heeft zijn voorgevel aan de Duarte Quirós op nummer 165. De grote zaal ligt een verdieping boven het ingangsniveau en is via een korte trap bereikbaar; de vijf werkelijke verdiepingen van het gebouw lijken vanaf de gevel slechts twee. De zalen Luis de Tejeda en Rafael Grisolía bieden elk plaats aan ongeveer honderd personen en zijn vooral voor seminaries en het jeugdorkest bestemd.

Het gebouw behoudt zijn originele negentiende-eeuwse toneelmachines in werkende staat, een kenmerk dat zelden voorkomt in historische theaters wereldwijd. Bezoekers kunnen zien hoe deze oude systemen nog steeds worden gebruikt om decors en effecten tijdens voorstellingen te manipuleren.