Estancia of Alta Gracia, Historisch museum in Alta Gracia, Argentinië

De Estancia Jesuitica Alta Gracia is een koloniaal landgoed met een woonhuis, een kerk en dienstgebouwen die samen een eenheid vormen. De structuren zijn in steen gebouwd en tonen de bouwmethoden van die periode.

Het land werd in 1588 geschonken aan Juan Nieto, medestichter van Córdoba; Alonso Nieto de Herrera, echtgenoot van de erfgename, noemde het Alta Gracia en trad in 1643 als weduwnaar toe tot de Jezuïetenorde, waaraan hij al zijn bezit schonk. De jezuïeten fokten muildieren voor Potosí en zo'n 300 tot slaaf gemaakte Afrikanen werkten in de smederij, het obraje, de molens en de tuinen. Na de verdrijving van de jezuïeten door Karel III in 1767 beheerde de Junta de Temporalidades het goed voor de kroon.

Alonso Nieto de Herrera noemde het landgoed Alta Gracia naar de maagd van zijn geboorteplaats in Spanje. De 17 zalen van het museum beelden het dagelijks leven uit van de inwoners van Córdoba en de bergen tussen de 17e en 19e eeuw; in 1986 kreeg het de eerste prijs als meest actieve museum van het land.

De residentie en de kerk liggen rond een kloosterpatio in het centrum van Alta Gracia; op de bovenverdieping, bereikbaar via de galerijen met kruisgewelven en rondbogen, bevinden zich de meeste tentoonstellingszalen, de auditoriumzaal en de bibliotheek. Het museum opende op 26 augustus 1977 na de restauraties die in 1971 begonnen, waardoor sommige zalen gesloten kunnen zijn zolang de werkzaamheden duren.

De kromming van de kerkmuren, die vanaf de koepel naar beneden lopen, geldt als een uitzondering binnen de koloniale religieuze typologieën van Latijns-Amerika. Aan de bouw werkten de jezuïetenarchitecten Prímoli, Bianchi, Kraus en Harschl mee, en waarschijnlijk ook Forcada. De residentie ligt in L-vorm rond een kloosterhof, met kruisgewelven en rondbogen op stevige pijlers.