Nightingale-eilanden, Vulkanische eilandengroep in Zuid-Atlantische Oceaan, Sint-Helena
De Nightingale Islands zijn een trio vulkanische formaties in de Zuidatlantische Oceaan, gelegen bij Tristan da Cunha, bestaande uit Nightingale Island, Middle Island en Stoltenhoff Island. Deze rotsachtige, kale uitsteeksels herbergen enorme kolonies broedende zeevogels.
De Nederlandse navigator Jan Jacobszoon bereikte deze eilanden voor het eerst in 1656 en noemde ze Gebroeken Island. Meer dan een eeuw later bereikten de Britse kapitein Gamaliel Nightingale en gaven ze hun huidige naam in 1760.
De eilanden zijn belangrijk voor de bewoners van het nabijgelegen Tristan da Cunha, die er op bepaalde seizoenen naartoe gaan om eieren van zeevogels te verzamelen en te vissen met doorgegeven methoden. Deze activiteiten maken deel uit van het dagelijks leven.
De eilanden kunnen alleen bereikt worden via begeleide boottochten vanuit de nederzetting Tristan da Cunha met moderne glasvezelschepen. De toegang hangt sterk af van de oceaanomstandigheden en is alleen praktisch tijdens de kalmer maanden.
Enorme kolonies van noordelijke rotshopper-pinguïns en geelneusalbatrosssen nestelen hier in zulke massieve aantallen dat waarnemers de vogels beschrijven als bijna elk beschikbaar rotsoppervlak bedekkend. Hun constante activiteit creëert een dynamisch, voortdurend veranderend zeefogelspectakel.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
