Palacio Piria, Ensenada, Italiaanse paleis in Punta Lara, Argentinië.

Palacio Piria is een paleisachtige residentie in Italiaanse stijl uit het begin van de 20e eeuw aan de Camino Costanero Almirante Brown in Punta Lara. De lichte, steenachtige gevel heeft een gebogen portiek op de bovenverdieping op vier hoge gladde zuilen, een stenen balustrade langs de vleugels, een dakbalustrade met vlaggenmast en een brede donkere opening onder het middenbalkon. Ongeveer 40 zuilen resteren; veel van het interieur is ingestort.

Luis Castells y Sivilla, die in Punta Lara een landgoed had gekocht voor veeteelt en volbloedfokkerij, ontwierp het paleis vanaf 1890 als rivieroord voor de zomerse society; hij stierf in 1897 voordat het gebouwd was. Zijn enige zoon, Luis Castells Uriburu, voltooide het tussen 1907 en 1910, en het werd geopend voor het eeuwfeest van de Meirevolutie. Francisco Piria kocht het in 1925 en woonde er tot begin jaren dertig.

De naam verwijst naar Francisco Piria, de Uruguayaanse zakenman en alchemist die het paleis in 1925 kocht en de kamers op de eerste verdieping liet betimmeren met houtsnijwerk van Uruguayaanse kunstenaars. In de Salón de los Espejos, de centrale zaal met geslepen spiegels, verving hij het beslag door handbewerkt brons. Hij woonde er tot begin jaren dertig, toen bureaucratische hindernissen zijn plan voor een badplaats deden stranden.

Het paleis is niet open voor het publiek en verkeert in slechte staat vanwege decennia van verlatenheid. Lokale groepen organiseren af en toe rondleidingen, dus het is nuttig om van tevoren informatie in te winnen over mogelijke bezoeken.

Het landgoed besloeg oorspronkelijk 4887 hectare, waarvan veel later werd bebouwd. Francisco Piria kocht het paleis in 1925 om van de omgeving een badplaats te maken en sloot het zelfs aan op de spoorlijn van La Plata, maar bureaucratische hindernissen deden het plan mislukken en hij keerde terug naar Uruguay. Zijn verhaal werd in 2014 verfilmd in de Argentijnse speelfilm Ciudadano Piria.