Basílica del Santísimo Sacramento, Basiliek in Retiro, Buenos Aires, Argentinië

De Basiliek van het Allerheiligste Sacrament staat aan de San Martín 1039 in Retiro; de gevel van lichtbruine en tan steen rijst op in drie delen met drie diepe boogingangen, de bredere middelste onder een donkere metalen luifel. Twee torenachtige delen met rijen boogvensters eindigen in met groene tegels bedekte koepels met kruisen, met daartussen een beeldengroep met kruis. Het neogotische interieur heeft drie schepen met glasramen, graniet uit Baveno en de Vogezen, rood marmer uit Verona en wit uit Carrara; vijf torens, drie vooraan en twee bij de apsis.

Mercedes Castellanos de Anchorena gaf opdracht tot de kerk, die in acht jaar werd gebouwd door de architecten Coulomb en Chauvet en werd begeleid door de overste van de Congregatie van het Allerheiligste Sacrament, die de materialen koos. De stijl is eclectisch, geïnspireerd op de kathedraal van Angoulême. De bronnen verschillen over de wijding: 1914 of 1916. Anchorena, die in het Palacio Anchorena op ongeveer 150 meter woonde, rust in de crypte.

De kerk is gewijd aan de aanbidding van het Allerheiligste Sacrament, en anders dan bij andere basilieken uit die tijd wordt de offertafel niet benadrukt. Ze werd de gekozen plek voor huwelijken van de hogere kringen van Buenos Aires. In een crypte rusten de resten van Mercedes Castellanos de Anchorena, die de bouw liet uitvoeren en op ongeveer 150 meter afstand woonde, in het Palacio Anchorena.

De kerk staat aan de San Martínstraat 1039 in de wijk Retiro, ongeveer 150 meter van het Palacio Anchorena. Het is een actieve bedevaartsplaats, dus kleding en gedrag moeten passen bij een bezoek tijdens diensten. De hoofdingang is de brede middelste boog onder de donkere metalen luifel; de twee zijbogen leiden naar hetzelfde drieschepige interieur.

Het orgel, in 1912 gebouwd door Mutin-Cavaillé-Coll en in 1915 geplaatst, telt 4.980 pijpen van tin, lood, dennenhout en zink in 73 registers en vier manualen. Het is het grootste orgel van Zuid-Amerika en het grootste Cavaillé-Coll-instrument buiten Frankrijk. Charles Mutin woonde in 1915 de inwijding bij, waar Widors Vijfde Symfonie klonk.