Avenida Corrientes, Entertainmentlaan in het centrum van Buenos Aires, Argentinië

Corrientes Avenue is een hoofdstraat in het centrum van Buenos Aires, Argentinië, die zich over verschillende kilometers uitstrekt van de havenwijk tot het westelijke stadsgebied. Ze herbergt theaters, boekwinkels, cafés en winkels langs haar hele lengte.

In de 18e eeuw was het een zandweg die Del Sol heette; na de stichting van de kerk San Nicolás de Bari door Domingo de Acassuso in 1729, op de plek van de huidige Obelisk, kreeg ze de naam San Nicolás. In 1808 werd ze Incháurregui, na de Meirevolutie Corrientes, in 1822 officieel bevestigd. De verbreding die burgemeester Joaquín de Anchorena in 1910 beval, was in 1936 klaar, het jaar waarin de Obelisk werd geopend.

Bekend als „la calle que nunca duerme“ (de straat die nooit slaapt), bundelt de Corrientes tussen Maipú en Callao theaters, bioscopen en boekhandels. De Asociación Amigos de la Calle Corrientes plaatste op 40 hoeken gedenkplaten met figuren uit de tangogeschiedenis. Carlos Gardel woonde van 1904 tot 1918 aan de avenue.

Metrolijn B loopt onder de straat en biedt verschillende toegangspunten langs de route. Het autoverkeer stroomt slechts in één richting van west naar oost, wat voetgangers helpt zich te oriënteren.

De Asociación Amigos de la Calle Corrientes plaatste gedenkplaten op 40 straathoeken, elk met de afbeelding van een tangofiguur die de avenue bewandelde. De platen liggen verspreid over de hele straat, niet alleen in de wijk Abasto.