Hotel Majestic, Voormalig hotelgebouw in Monserrat, Buenos Aires, Argentinië

Hotel Majestic is een licht metselwerkgebouw op de hoek van de Avenida de Mayo en Santiago del Estero, met een hoektoren die boven de daklijn uitsteekt. De toren draagt een wijzerplaat en het opschrift "MAJESTIC HOTEL", dat ook op een lagere gevelband en op een balkonleuning staat. Rijen rechthoekige vensters met donkere balkons worden afgewisseld door zuilen, en een balustrade loopt langs het onderste deel.

De coöperatie La Mutua kocht in 1904-1905 de percelen aan de Santiago del Estero en schreef een prijsvraag uit die werd gewonnen, onder het motto Mercurio, door het ontwerp van F. L. Collivadino en I. Benedetti; het vergrote gebouw kwam in 1909 gereed. Verhuurd als luxehotel voor het eeuwfeest van de Meirevolutie, sloot het rond 1930 en werd in 1931 door de staat gekocht voor de directie van de inkomstenbelasting, later DGI en AFIP. Sinds 2007 leeg, werd het in 2020 toegewezen aan de Nationale Parkendienst, een toewijzing die in 2024 werd ingetrokken ten gunste van de douane- en belastingdienst.

De naam van het gebouw komt van het luxehotel dat hier in 1909 opende voor het eeuwfeest van de Meirevolutie en buitenlandse delegaties huisvestte. De danser Vaslav Nijinsky trouwde er, Le Corbusier verbleef er in 1929 en de Portugese schrijver Abel Botelho woonde en stierf er in 1917. De wooningang aan Avenida de Mayo 1317 leidt nog naar een hal met twee kooiliften en een keizerlijke trap met bronzen beelden.

Het gebouw staat aan Avenida de Mayo 1317, op de hoek met Santiago del Estero, tegenover Hotel Chile. Het staat sinds 2007 leeg en een deel van de gevel is nog in de steigers, dus bekijkt men het vanaf de stoep; de wooningang aan de Avenida de Mayo leidt naar een hal met twee kooiliften en een keizerlijke trap.

In de toren lag een duplexwoning waarvan het mansardedak werd bekroond door het embleem van La Mutua, een stralende zon. Vier klokken sierden de gevels en een doorlopend balkon liep langs de tweede verdieping. De verbouwing tot kantoren vanaf 1931 verwijderde de klokken, de lantaarn en de zon en verving de leien koepel door beton.