Caseros Prison, Detentiecentrum in Parque Patricios, Buenos Aires, Argentinië

Caseros Prison was een betonnen gebouw van 22 verdiepingen in Parque Patricios, Buenos Aires, met een H-vormige plattegrond en meer dan 1.500 cellen van 1,2 bij 2,3 meter. Elke cel had een bed, toilet, tafel en stoel die aan de vloer waren bevestigd. Het ontwerp verhinderde dat direct zonlicht de gevangenen bereikte.

De Nationale Commissie voor Penitentiaire Bouwwerken ontwierp de gevangenis in 1960 onder Arturo Frondizi, maar het project werd drie jaar later verlaten na een rapport van de Federale Penitentiaire Dienst dat het onmenselijk noemde. De werken werden hervat in 1969 onder Juan Carlos Onganía, en de gevangenis opende op 23 april 1979 onder Jorge Rafael Videla. Ze sloot in 2001; de twee torens werden tussen 2004 en 2007 gesloopt.

De gevangenis dankt haar naam aan de avenue Caseros waaraan ze ligt. Na de sluiting in 2001 diende het terrein als filmset: in 2002 werd een groot deel van de miniserie Tumberos er opgenomen, en tussen 2016 en 2019 El Marginal. Het oude gebouw uit 1877 moet een cultureel centrum worden.

De plek is nu verlaten en niet open voor bezoeken, dus het van buiten bekijken is de enige optie. De ligging in Parque Patricios is bereikbaar met openbaar vervoer, hoewel de buurt minder centraal gelegen is en enige oriëntatie vereist.

De H-vormige plattegrond en de 22 verdiepingen moesten voorkomen dat zonlicht de cellen bereikte. In de jaren 1980 en 1990 sloegen gedetineerden gaten in de buitenmuren om daglicht te krijgen en met familieleden op straat te praten. Briefjes en kleine voorwerpen gingen omlaag langs touwen van matrasvezels, een systeem dat de gevangenen palomas noemden, "duiven".