Instituto Saturnino Unzué, Voormalig neobyzantijns weeshuis in Mar del Plata, Argentinië

Het Instituto Saturnino Unzué is een neobyzantijns gebouw in Mar del Plata, vanaf 1910 voor de zusters Unzué gebouwd als weeshuis. De H-vormige plattegrond strekt zich uit over twee niveaus en de interieurs zijn bekleed met marmer uit Abessinië, Carrara en Proconnesos. Binnen bevindt zich het Oratorium van de Onbevlekte Ontvangenis, ingewijd op 5 maart 1912, met een koepel van ongeveer 10 meter doorsnee.

De zussen Concepción Unzué de Casares en María de los Remedios Unzué de Alvear gaven het gebouw in 1910 in opdracht aan de Franse architect Louis Faure-Dujarric, met Mauricio Cremonte als bouwer. In 1911 schonken zij het aan de nationale staat ter nagedachtenis van hun vader Saturnino Unzué. Tussen 1913 en 1927 volgden uitbreidingen; op 16 mei 1997 werd het hele gebouw tot Nationaal Historisch Monument verklaard.

Het Oratorium van de Onbevlekte Ontvangenis in het gebouw werd op 5 maart 1912 ingewijd. De koepel, ongeveer 10 meter in diameter, is piramidevormig met drie bogen, een klein tongewelf en een klokkentorenbekroning met spits. De interieurs zijn bekleed met marmer uit Abessinië, Carrara en Proconnesos.

De programma's van het Unzué stopten in maart 2025, toen de staat al zijn werknemers ontsloeg en de toekomst van het gebouw onzeker bleef; raadsleden stelden sindsdien gebruiken zoals een winkelcentrum voor. De buitenkant en het oratorium zijn vanaf de straat te zien, maar het interieur is gesloten en ongebruikt; bezoek hangt af van een beslissing van het nationale ministerie.

De preekstoel won in 1910 de eerste internationale ontwerpprijs die in Sevilla werd uitgereikt. De Pantocrator in het gebouw lijkt op de figuur in de Hagia Sophia in Istanbul, een detail dat bezoekers met foto's van het origineel kunnen vergelijken.