Cabo de Hornos National Park, Nationaal park in Wollaston-archipel, Chili.

Het Nationaal Park Cabo de Hornos strekt zich uit over meerdere eilanden en eilandjes van de Wollaston-archipel met ruig terrein. Het herbergt vogelkolonies, zeezoogdieren en gespecialiseerde plantensoorten aangepast aan de extreme zuidelijke omstandigheden.

De regio rond Kaap Hoorn werd op 29 januari 1616 in zicht gekregen door de Nederlandse koopman Isaac Le Maire, die haar Hoorn noemde naar de Nederlandse stad vanwaar zijn expeditie vertrok. Het Chileense ministerie van Landbouw stichtte het nationale park op 26 april 1945 bij Hoogste Decreet nr. 995, op de archipels Wollaston en Hermite. In 2005 voegde UNESCO het samen met het nationale park Alberto de Agostini toe aan het Biosfeerreservaat Cabo de Hornos.

De naam Hoorn komt van de Nederlandse stad waar de expeditie van 1616 vertrok, niet van de vorm van de kaap. Het park maakt deel uit van het Biosfeerreservaat Cabo de Hornos, dat UNESCO in 2005 samen met Nationaal Park Alberto de Agostini aanwees. Het ronden van Kaap Hoorn geldt nog steeds als een mijlpaal in de zeilvaart.

Er is geen landtoegang tot het park; de toegang is over zee. Vanuit Puerto Williams duurt de boottocht ongeveer 12 uur. Vanuit Punta Arenas vaart de cruisvloot Australis de route van oktober tot april. Het park wordt beheerd door CONAF.

Het beschermde gebied bewaart het meest zuidelijke woud ter wereld en bevat ongeveer 5 procent van de mondiale bryofytendiversiteit. Deze minuscule planten vormen een essentieel onderdeel van het ecosysteem in zo'n extreme omgeving.