Cabo de Hornos National Park

Het Nationaal Park Cabo de Hornos strekt zich uit over meerdere eilanden en eilandjes van de Wollaston-archipel met ruig terrein. Het herbergt vogelkolonies, zeezoogdieren en gespecialiseerde plantensoorten aangepast aan de extreme zuidelijke omstandigheden.

De Nederlandse koopman Isaac Le Maire ontdekte de regio in 1616 en noemde deze naar Kaap Hoorn. Chili stelde het nationale park in 1945 in om dit gebied aan de zuidelijkste punt van de Andes te beschermen.

Het park maakt deel uit van de Route van Parken van Chili, die zeventien nationale parken verbindt over 2,800 kilometer van Puerto Montt tot Kaap Hoorn.

De beste manier om het park te bereiken is naar Punta Arenas te vliegen en vervolgens per schip naar Puerto Williams te reizen. Vandaar zijn aanvullende boottochten door het Beagle-kanaal nodig om de eilanden te verkennen.

Het beschermde gebied bewaart het meest zuidelijke woud ter wereld en bevat ongeveer 5 procent van de mondiale bryofytendiversiteit. Deze minuscule planten vormen een essentieel onderdeel van het ecosysteem in zo'n extreme omgeving.