Pacaya-Samiria National Reserve, Natuurreservaat in de regio Loreto, Peru

Pacaya-Samiria is een beschermd gebied in het departement Loreto in Peru, gelegen tussen twee grote zijrivieren van de Amazone en met overstroomde bossen en talloze waterwegen. Het terrein verandert met de seizoenen wanneer rivieren stijgen en brede stukken onder water zetten, waardoor overal lagunes en kanalen ontstaan.

Het reservaat werd ingesteld bij Hoog Besluit 016-82-AG van 4 februari 1982 en breidde een al in 1940 voor de kweek van paiche aangewezen zone uit. Op 28 augustus 1986 werd het als Ramsar-gebied aangewezen, als grootste beschermde overstromingsvlakte van Zuid-Amerika. Het beslaat 2.080.000 hectare tussen de rivieren Marañón en Ucayali.

De naam Pacaya-Samiria verenigt de twee hoofdrivieren die het leven vormen voor gemeenschappen binnen dit moerasgebied. Bezoekers op rondleidingen kunnen zien hoe bewoners hun visserij en bosgebruik afstemmen op het natuurlijke ritme van seizoensgebonden overstromingen.

Een bezoek vereist een vergunning en begeleiding door erkende gidsen die vanaf Iquitos per boot langs de rivieren reizen. De maanden van mei tot januari bieden betere omstandigheden voor verkenning, omdat waterstanden en weer de toegang vergemakkelijken.

Het reservaat beschermt het grootste overstromingsbos van Zuid-Amerika; de Ramsar-status van 1986 volgde op tientallen jaren van deelbescherming: een in 1940 op de Río Pacaya ingesteld reservaat voor de kweek van paiche, in 1944 uitgebreid tot het Samiria-systeem. De hoge vakwerktoren op de linkeroever en de kraanbarge met cilindrische tanks tonen het scheepvaartverkeer door het gebied.