Capilla Cristo Pobre, Kapel in de regio Junín, Peru.

De Capilla Cristo Pobre is een neogotische kerk in Jauja, in de regio Junín, gebouwd tussen 1920 en 1928 naar een ontwerp van de Franse priester Louis Grandin Blottieere. De lichtgrijze, bewerkte gevel heeft twee symmetrische torens met hoge spitsboogopeningen, een centrale geveltop met kruis en een houten dubbele deur in het hoofdportaal. Het gewelf is 11,7 m hoog en de torens reiken tot 20 m.

De Capilla Cristo Pobre werd tussen 1920 en 1928 gebouwd en op 15 juni 1922 ingewijd door monseigneur E. Lisson, met Augusto B. Leguía en zijn vrouw Lola als peetouders. De Franse priester Louis Grandin Blottieere van de parochie Jauja ontwierp haar als neogotische replica van Notre-Dame in Parijs. Ze diende eerst als toevlucht voor tuberculosepatiënten van het sanatorium Domingo Olavegoya en werd op 9 juli 2010 tot nationaal cultureel erfgoed verklaard.

De kapel wordt beheerd door de Hijas de la Caridad en het houten altaar is gewijd aan de Virgen Milagrosa. Rondom hangen Franse schilderijen van de kruisweg en staan beelden van Cristo Pobre en van de Franse priester Vincentius a Paulo, aan wie de beelden op de gevel zijn gewijd.

De kapel staat in het centrum van Jauja op de kruising van de straten San Martín en Colina, naast het Hospital Domingo Olavegoya en het Colegio Nacional de Mujeres San Vicente de Paúl, op korte loopafstand van de Plaza de Armas. Een ijzeren hek omringt het gebouw. Jauja ligt op ongeveer 3.400 m hoogte; neem de tijd om te acclimatiseren.

De kapel werd tussen 1920 en 1928 gebouwd als onderkomen voor tuberculosepatiënten die naar Jauja kwamen voor het sanatorium Domingo Olavegoya. Op 15 juni 1922 werd ze gezegend door monseigneur E. Lisson, met president Augusto B. Leguía en zijn vrouw Lola als peetouders. Op 9 juli 2010 werd ze uitgeroepen tot nationaal cultureel erfgoed.