Huaycán de Pariachi, Archeologische vindplaats in district Ate, Peru.

Huaycán de Pariachi is een archeologische vindplaats in het district Ate, ten oosten van Lima, Peru, verdeeld in drie sectoren. Sector 1 bevat het gerestaureerde Palacio, gebouwd met zowel stampaarden muren als muren van steen en modder, met binnenplaatsen, banken, hellingbanen, nissen en diepe ronde collqas voor voedselopslag. Sector 2 bewaart een ommuurd traject van de Qhapaq Ñan, en Sector 3, 1 km westelijk, heeft stampaarden omheiningen in slechte staat.

De vindplaats groeide uit tot een administratief centrum in de middelste Rimac-vallei onder de Ychsma-cultuur en werd rond 1400 opgenomen in het Inca-rijk. Deze overgang is zichtbaar in de geleidelijke veranderingen in bouwstijl en ruimtelijke indeling op het terrein.

De naam van de site komt uit het Huarochirí-manuscript, dat de nederzetting Pariacha noemt; het gerestaureerde paleis staat in Sector 1, de llaqta. Aan de voet van de heuvels ten zuiden en westen van Sector 1 dienden terrassen als droogvloeren, waar lokaal geteelde ají en coca in de zon werden gedroogd voor opslag, vervoer of rituele offers.

De vindplaats ligt aan de oostelijke rand van Lima en is bereikbaar met het openbaar vervoer of per auto; stevig schoeisel is aan te raden vanwege de onverharde en glooiende paden. Er is weinig schaduw op het terrein, dus water en zonnebescherming zijn zeker nodig tijdens de middaguren.

Het gerestaureerde Palacio combineert twee technieken: tapialmuren (gestampte aarde) en muren van steen en modder. De plattegrond scheidt een administratieve oostzijde met diepe ronde collqas voor voedselopslag van een afgeschermde woonzijde in het zuidwesten. Vierkante ondergrondse galerijen daar bewaarden mogelijk de mallquis, mummie bundels van voorouderlijke elites.