Panteón de los Próceres, Crypte in het historische centrum van Lima, Peru

Het Panteón de los Próceres is een crypte onder de voormalige kerk van het Real Convictorio de San Carlos, nu Centro Cultural van de Universidad de San Marcos. De gele gevel met witte stenen omlijsting heeft een gebeeldhouwd portaal met een staand beeld in een nis en het opschrift PANTEON DE LOS PROCERES; boven het dak rijst een grijze koepel met lantaarn. De ondergrondse crypte kreeg een ronde plattegrond en een lichtkoepel van bijna vier meter doorsnee die haar zichtbaar verbindt met de koepel boven de kruising.

Het jezuïetennoviciat San Antonio Abad werd in 1608 in Lima gesticht, en de bijbehorende kerk werd verwoest tijdens de aardbeving van Lima–Callao in 1746. De eerste steen van de herbouwde kerk werd gelegd op 11 mei 1758, en de kerk werd in 1766 voltooid volgens een kruisvormig plan van Cristóbal de Vargas. Na de verdrijving van de jezuïeten in 1767 werd de kerk omgedoopt tot San Carlos en werd zij een seculiere onderwijsinstelling; in 1876 gingen haar bezittingen over naar de Universidad Nacional Mayor de San Marcos. In 1921 vaardigde president Augusto B. Leguía een decreet uit tot oprichting van het Panteón de los Próceres, dat op 10 december 1924 werd ingewijd.

De naam eert de próceres, de leiders van de onafhankelijkheidsoorlogen van 1821-1824 wier resten in de crypte liggen. Op de vier pendentieven van de kruisingskoepel schilderde José Sabogal Standvastigheid, Rechtvaardigheid, Voorzichtigheid en Matigheid in tempera op goudgrond, beïnvloed door het Mexicaanse muralisme. Boven het voormalige koor voegde Teodoro Núñez Ureta in 1971 La independencia del Perú toe.

De crypte ligt onder de voormalige kerk van het Real Convictorio de San Carlos, in het historische centrum van Lima bij het Parque Universitario. De verbouwing door Claude Sahut in de jaren twintig gaf de crypte een ronde plattegrond, met een lichtkoepel van bijna vier meter doorsnee die haar verbindt met de koepel boven het transept. Kijk van beneden omhoog om die opening te zien.

De Franse architect Claude Sahut verwijderde de jezuïetenheiligen uit de nissen van de gevel en verving ze door een beeld van de Madre Patria van de Peruaanse beeldhouwer Artemio Ocaña; boven de toegangsboog liet hij de nieuwe naam in gouden letters aanbrengen. Hij herontwierp ook de ondergrondse crypte met een ronde plattegrond en een lichtkoepel van bijna vier meter doorsnee die haar visueel verbindt met de koepel boven het transept.