Vilcabamba, Archeologische vindplaats in Peruaans Amazonegebied, Peru.

Vilcabamba, ook Espíritu Pampa genoemd, ligt bij de Chontabamba-rivier in het district Echarate, provincie La Convención, regio Cusco. De vervallen stenen muren, gemaakt van ruwweg gevormde grijsbruine stenen en bedekt met mos en varens, staan tussen bomen en dichte ondergroei. Verschillende muren hebben donkere rechthoekige openingen, en platte stenen platen liggen schuin op de grond voor de centrale muur.

De plek diende als toevluchtsoord voor Manco Inca na zijn terugtrekking uit Cusco in de 16e eeuw en bleef decennialang een centrum van verzet tegen Spaanse veroveraars. Onderzoekers identificeerden de locatie pas in de 20e eeuw na eeuwenlang zoeken in de regio.

De Quechua-naam Willkapampa betekent „heilige vlakte“; Spaanse kroniekschrijvers maakten daar Vilcabamba van, en de ruïnes heten nu Espíritu Pampa, „vlakte van de geesten“. De plaatselijke bevolking kende die naam al voordat Gene Savoy de site in 1964 identificeerde.

De plek bereiken vereist meerdaagse trektochten door vochtig oerwoud met rivieroversteekjes en steile klimmen, dus trekkinguitrusting en fysieke conditie zijn noodzakelijk. De meeste bezoekers beginnen hun reis in Cusco en regelen de tocht via gespecialiseerde bureaus met ervaren gidsen.

De plek werd verlaten na de val van de laatste Inca-heerser en werd pas in de 20e eeuw herontdekt nadat historici er tientallen jaren naar hadden gezocht. Sommige stenen blokken tonen knopachtige uitsteeksels die nergens anders in de Andesregio te vinden zijn.