Lighthouse of La Serena, Historische vuurtoren in La Serena, Chili

De vuurtoren van La Serena staat aan de Avenida del Mar: een witte toren met rood omrande vensters rijst op uit een rood getande ommuring, met een donkere houten dubbele deur bereikbaar via rode treden en twee kleine torentjes met rode koepeldaken. De drie niveaus verenigen vuurtoren en koloniale vesting: toegangstrappen, getande bastions, een kanon gericht op de Stille Oceaan en een lantaarn bereikbaar via een metalen trap.

De vuurtoren werd tussen 1950 en 1951 gebouwd op verzoek van president Gabriel González Videla, in het kader van zijn Plan Serena, een stadsvernieuwingsprogramma voor de stad. Het ontwerp was van Ramiro Pérez Arce, de uitvoering stond onder leiding van ingenieur Jorge Cisternas Larenas. In april 1953 werd het bouwwerk aan de autoriteiten overgedragen en op 24 oktober 1953 ingehuldigd door burgemeester Juan Cortés Alcayaga; later werd de verlichting verwijderd. Op 9 juni 2010 werd het vanwege zijn neokoloniale stijl tot nationaal monument verklaard.

De vuurtoren vertegenwoordigt zowel een navigatiepunt als een fortificatie in het lokale erfgoed. Bezoekers herkennen het als teken van de maritieme identiteit van de stad.

Het gebouw is bereikbaar te voet vanaf het busstation van La Serena door de Francisco de Aguirre Avenue af te lopen. Het is het best om tijdens daglicht te wandelen als de omgeving duidelijk zichtbaar is en andere voetgangers aanwezig zijn.

De gesloten ruimte op de eerste verdieping was bedoeld als wapenmuseum, en een groot kanon wijst nog steeds naar de Stille Oceaan. Na de inhuldiging in 1953 werd de verlichtingsinstallatie verwijderd; de toren staat op zeekaarten als herkenningspunt, niet als actief baken.