Torre Telefónica Chile, Hightech wolkenkrabber in Providencia, Chili

Torre Telefónica Chile is een 143 meter hoge wolkenkrabber in Providencia, Santiago, waarvan de blauwgetinte glasgevel een groot ruitpatroon van diagonale stijlen heeft. Langs de rechterrand loopt een lichtgrijze verticale band van steen of beton met kleine vierkante vensters, en op de linkerzijde onderbreekt op ongeveer twee derde hoogte een donkere band van diagonale schoren het glas. Onderaan staan lagere grijze en witte volumes met horizontale vensterbanden.

De bouw begon in 1993 en eindigde in 1996, ondersteund door een investering van 75 miljoen dollar van het Chileense telecombedrijf. Het project ontstond tijdens een periode van snelle infrastructuurmodernisering in het land.

De silhouet van de toren bootst een mobiele telefoon uit de jaren 1990 na, met een mast aan de zijkant als antenne; bij de opening in 1996 was dat het nieuwste toestel op de markt. De heliport op niveau 35 diende voor televisie-uitzendingen en muziekvideo's, waaronder "Bolsa de Mareo" van Los Tres (1997) en "Ojos de niño" van Illapu.

De toren is een in gebruik zijnde hoofdkantoor, geen toeristische attractie; de heliport en de bovenste verdiepingen zijn niet toegankelijk voor bezoekers. De expositieruimte Espacio van de Fundación Telefónica en het klantenservicepunt liggen op de eerste verdieping van het negen verdiepingen tellende tweelinggebouw, aan de oostkant richting Avenida Providencia. Het Telecommunicatiemuseum bevindt zich in het binnenterras, bereikbaar vanaf Avenida General Bustamante.

Het negen verdiepingen tellende tweelinggebouw naast de toren herbergt een bibliotheek die openstaat voor medewerkers en publiek, een computerruimte, het Living Lab waar het bedrijf nieuwe technologieën voor massaconsumptie test en de FibraGalería met een souvenirwinkel en een cafetaria die vernoemd is naar het vroegere bedrijfsblad Fibra.