Santa Lucía Hill, Stadspark in centraal Santiago, Chili.

Santa Lucía Hill is een park op een rotsachtige heuvel in het centrum van Santiago dat 69 meter boven straatniveau uittorent en 65.300 vierkante meter beslaat met stenen vestingwerken, trappen, fonteinen en kronkelende paden. Het terrein biedt meerdere uitkijkterrassen, tuinen met inheemse planten en historische sculpturen, en 19e-eeuwse gebouwen verspreid over verschillende niveaus.

Pedro de Valdivia bereikte de heuvel op 13 december 1540, de feestdag van Sint-Lucia, en stichtte op 12 februari 1541 aan de voet ervan Santiago de Nueva Extremadura. In 1816 bouwde brigadegeneraal Manuel Olaguer Feliú er twee forten van steen en kalk voor acht tot twaalf kanonnen; Benjamín Vicuña Mackenna maakte van de heuvel tussen 1872 en 1874 een park.

De Picunche noemden de heuvel Huelén voordat Pedro de Valdivia hem op 13 december 1540, de feestdag van Sint-Lucia, omdoopte tot Santa Lucía. Nog steeds wordt 's middags een kanonschot gelost, een gebruik uit het militaire verleden van de plek. De geel-witte gevel dateert van de verbouwing door Benjamín Vicuña Mackenna in 1872-1874.

De hoofdingang ligt aan de Alameda Avenue en leidt naar uitkijkterrassen, tuinen en schaduwrijke zitplekken die comfortabel blijven op warme dagen. Een kanon wordt elke dag rond het middaguur afgevuurd, een ritueel dat bezoekers direct kunnen meemaken als ze de bovenste delen op tijd bereiken.

De twee forten van steen en kalk werden in 1816 ontworpen door brigadegeneraal Manuel Olaguer Feliú van het koninklijke ingenieurskorps; elk bood plaats aan acht of twaalf kanonnen, plus een kruitmagazijn en onderkomen voor het garnizoen. Fort Hidalgo kwam in 1820 gereed; de noordelijke batterij, nu Castillo Hidalgo, doet dienst als evenementenlocatie.