Iglesia de San Isidro Labrador, Katholieke kerk in Santiago, Chili

De Iglesia de San Isidro Labrador is een rooms-katholieke kerk in Santiago met een rechthoekig grondplan gedefinieerd door twee hoge kolommen aan de voorkant. Neoclassieke driehoekige gevels omlijsten drie deuren, en een centraal rond raam filtert licht naar de binnenruimte.

De parochie werd op 15 mei 1686 gesticht door bisschop Diego de Umanzoro en eerst in adobe gebouwd tussen akkers en veekralen. In 1754 liet markies de Casa Real, Francisco García Huidobro, haar slopen en verving haar door een kerk van kalk en baksteen op stenen funderingen. Een derde kerk verrees 100 m zuidelijker tussen 1842 en 1848 onder pastoor Blas de los Reyes, en de vierde, van architect Ignacio Cremonesi, werd in 1903 voltooid. Na de aardbeving van 1906 voegde Ricardo Echeverría een koepel boven het hoofdaltaar toe, die op 2 december 1921 instortte.

De parochie is genoemd naar de heilige Isidorus de Landarbeider, een rond 1081 in Madrid geboren boerenknecht die in 1622 heilig werd verklaard. Van hem wordt verteld dat hij handenvol zaad buiten de akkers strooide zodat de vogels voedsel vonden. De kerk zet haar pastorale en evangeliserende werk in de buurt voort; haar feestdag valt op 15 mei.

De kerk bevindt zich op de hoek van de straten San Isidro en Santa Victoria in de gemeente Santiago. Er vinden regelmatig diensten plaats, dus het is verstandig om de openingstijden te controleren bij uw bezoek.

Het interieurplafond vertoont vijf kleine koepels met verlaagde bogen die volgens Romeinse structurele principes zijn ontworpen om het gewicht op de muren te verminderen. Deze ingenieurstechniek uit de oudheid werd behouden toen het gebouw in het begin van de twintigste eeuw werd herbouwd.