Iglesia de San Ignacio, Katholieke kerk in Santiago, Chili

De Iglesia de San Ignacio is een katholieke kerk in neorenaissancestijl naast het Colegio San Ignacio in Santiago, gebouwd met drie schepen in baksteenmetselwerk. De twee torens op vierkante basis zijn 47 meter hoog en wegen elk 20 ton; ze worden bekroond door een koepel en de linker toren draagt een vierzijdige klok die in Bilbao is gemaakt en in 1901 is geplaatst. Op de kroonlijst staat het motto Ad maiorem Dei gloriam, boven de deur Haec est domus Dei et porta coeli.

De constructie begon in 1867 nadat een brand de vorige kerk op het terrein had verwoest. De Italiaanse architect Eusebio Chelli leidde het project tot 1872 en bepaalde zo het hoofdkarakter van het gebouw.

De kerk draagt de naam van de heilige Ignatius van Loyola, stichter van de Sociëteit van Jezus. Sinds 1914 sieren olieverfschilderijen van een kruisweg, in Rome geschilderd en geschonken door Felipa Ossa Ceroz, de muren. Naast de biechtstoel die de heilige Alberto Hurtado gebruikte, hangt een schilderij van hem door Claudio Di Girólamo.

De kerk staat naast het Colegio San Ignacio, een blok ten zuiden van de Alameda, en is bereikbaar vanaf de straten Alonso Ovalle en San Ignacio. De aardbeving van 2010 veroorzaakte scheuren in de constructie en verwoestte de ornamenten aan de muureinden; de restauratie eindigde in juli 2011. De ingang ligt onder het Latijnse opschrift Haec est domus Dei et porta coeli.

De drie klokken van de westelijke toren omvatten twee klokken die zijn gegoten uit een klok die hing in de jezuïetenkerk die op 8 december 1863 door brand werd verwoest. President Federico Errázuriz Zañartu en minister Aníbal Pinto hielpen die klok aan de jezuïeten terug te geven, die haar omsmolten.