Molo de Abrigo de Valparaíso, Havenbreekwater in Valparaíso, Chili.

De Molo de Abrigo van Valparaíso is een golfbreker gebouwd van grote betonnen blokken die zich in de Stille Oceaan uitstrekt om de haven voor sterke golven te beschermen. De structuur vormt een essentieel onderdeel van de haveninfrastructuur, met secties die aanzienlijke diepten bereiken.

De constructie begon in 1912 en werd in 1930 voltooid, wat een belangrijke stap vooruit betekende in de maritieme ontwikkeling van Chili in de eerste decennia van de 20e eeuw. Het project weerspiegelde het groeiende belang van Chili als Pacifische havennatie.

Het molo begint bij Punta Duprat, genoemd naar de Fransman Juan Duprat, die daar in 1845 een scheepswerf vestigde. Aan het einde van het eerste traject van 300 meter staat de vuurtoren Punta Duprat, in 1921 geplaatst met een gewapend betonnen toren van 14,1 meter en een paraffinegaslamp die 43 jaar dienst deed. In 1971 werd hij Chili's eerste elektrische vuurtoren, met elke 15 seconden een amberkleurige flits en een bereik van 20 zeemijl. De oorspronkelijke toren werd in 1979 gesloopt en vervangen door een achthoekige toren met keramische bekleding.

De toegang kan op bepaalde momenten beperkt zijn en bezoekers moeten de voorwaarden controleren alvorens een bezoek in te plannen. Groepsbezoeken vereisen doorgaans voorafgaande melding aan de havenautoriteiten.

De gebruikte betonnen blokken waren tijdens de constructie onder de grootste ter wereld en tonen de technische prestaties van dat moment. Sommige secties reiken tot oceaantiefen die ongebruikelijk waren voor havenstructuren.