La Campana National Park, Nationaal park in Olmué, Chili

Nationaal park La Campana beslaat ongeveer 80 vierkante kilometer in de Cordillera de la Costa in de Chileense regio Valparaíso en is verdeeld in de sectoren Granizo, Palmas de Ocoa en Cajón Grande, elk in een van de drie hoofdbekkens. Het bekken van Ocoa herbergt bossen Chileense wijnpalm (Jubaea chilensis), terwijl de Cerro La Campana, die vanaf de Aconcagua-vallei op een klok lijkt, oprijst in het kleinste bekken, Granizo.

Charles Darwin verkende het terrein in 1834 tijdens de HMS Beagle-expeditie en maakte aantekeningen over flora en fauna. Het gebied werd later in de 20e eeuw aangewezen als beschermd land en erkend door UNESCO als biosfeerreservaat.

Het park dankt zijn naam aan de Cerro La Campana, waarvan de klokvorm vanuit de Aconcagua-vallei te zien is. Charles Darwin beklom de top op 17 augustus 1834 tijdens de tweede reis van de HMS Beagle. De huidige paden voeren langs resten van mijnen die van de precolumbiaanse tijd tot de 20e eeuw werden ontgonnen.

Het park heeft drie ingangen: Granizo en Cajón Grande, bereikbaar vanuit het dorp Granizo in Olmué, en Ocoa, bereikbaar vanuit het gelijknamige dorp in Hijuelas. Bij elke ingang staan borden met kaarten van de paden, hun duur, moeilijkheid en kilometers; dezelfde kaarten zijn gratis te downloaden. Behalve bij rondwandelingen geldt de opgave voor één richting, dus verdubbel ze om bij daglicht terug te keren. De Andinista-route duurt naar de top ongeveer 4 tot 5 uur.

Het reservaat beschermt een van de laatste bossen van Jubaea chilensis, de Chileense honingpalm, die hoogtes tot 25 meter kan bereiken. Deze langzaam groeiende palm heeft decennia nodig om zijn volledige grootte te bereiken, en veel exemplaren hier zijn meerdere eeuwen oud.