Tetiaroa, Privé-atol in de Windward Islands, Frans-Polynesië
Tetiaroa vormt een cirkelvormige ring van twaalf kleine koraaleilanden rond een ondiepe lagune in de zuidelijke Stille Oceaan. Het binnenwater strekt zich over ongeveer zeven kilometer uit, terwijl elk afzonderlijk eiland lichte zandstranden en lage palmbomen heeft.
Tetiʻaroa diende de chiefs van Pare-'Arue en later de Pōmare-dynastie als toevluchtsoord voor zang, dans, visserij en feestmalen, waar de ariori het haʻaporiʻa beoefenden. In 1789 zou William Bligh de eerste Europeaan zijn geweest die het atol bezocht, op zoek naar vroege muiters vóór het vertrek van de Bounty; de United States Exploring Expedition kwam op 10 september 1839. In 1904 verkocht de koninklijke familie het atol aan Johnston Walter Williams, de enige tandarts van Tahiti, die het als kopraplantage exploiteerde.
Op Motu Onetahi legde archeoloog Pierre Vérin in 1962 het marae Puna'ia bloot; teams van het Bishop Museum maakten in 1973 de structuren vrij en dateerden ze in de 17e–18e eeuw, als twee in elkaar geschoven marae. Ook op Rimatuu staan marae, en Tiaraunu heeft een platform dat als boogschuttersplatform wordt beschreven.
Toegang is alleen mogelijk met een klein vliegtuig vanaf de luchthaven van Papeete naar een privélandingsbaan op een van de eilanden. Vanaf daar brengen boten bezoekers naar andere gebieden binnen de lagune.
In 1980 liep het maxijacht Condor of Bermuda vast op het rif van Onetahi en werd door verzekeraars afgeschreven. Brando en de eigenaar zouden kort tegen elkaar hebben opgeboden voor de gepolijste mahoniehouten romp, die Brando als bar wilde gebruiken in een gepland resort. Het jacht werd geborgen en naar Nieuw-Zeeland gestuurd voor reparatie.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.356 bijdragers wereldwijd.