Bora Bora, Vulkanische eilandengroep in de Genootschapseilanden, Frans-Polynesië

Bora Bora is een vulkanisch eiland in de zuidelijke Stille Oceaan met een centrale berg omringd door een lagune en koraalrif. Kleine eilandjes, motus genaamd, liggen op het rif en vormen een ring van landstukken tussen de lagune en de open oceaan.

Polynesische kolonisten bereikten Bora Bora rond de 3e eeuw n.Chr., en het eiland bleef een onafhankelijk koninkrijk tot Frankrijk het in 1888 annexeerde en koningin Teriimaevarua III tot aftreden dwong. In 1942 zette Operatie Bobcat van de Amerikaanse marine bijna 7.000 soldaten aan land en werd een landingsbaan op Motu Mute aangelegd; de basis sloot op 2 juni 1946.

De lokale bevolking gebruikt prauwen en kleine boten om zich tussen verschillende delen van het eiland te verplaatsen, en het dagelijks leven volgt de ritmes van getijden en windpatronen. Bezoekers zien traditionele bloemenkransen die als welkomstgebaar worden aangeboden en lokale dansen die tijdens avondbijeenkomsten in de hotels worden uitgevoerd.

Het hoofddorp Vaitape biedt basisdiensten terwijl vervoer tussen resorts en het vasteland geplande bootverbindingen vereist. De luchthaven ligt op een aparte motu, waardoor waterovergangen noodzakelijk zijn om alle accommodaties te bereiken, en het droge seizoen van mei tot oktober brengt gunstigere omstandigheden voor buitenactiviteiten.

De barrièreriffen die de centrale lagune omsluiten creëren meerdere waterdieptes en ondersteunen verschillende mariene ecosystemen voor onderwateractiviteiten. Verschillende kanalen doorsnijden het rif en maken bootspassages mogelijk tussen open oceaan en lagune, waarbij elk doorgang verschillende stromingspatronen en mariene omstandigheden vertoont.