Nationaal park Sevan, Nationaal park bij het Sevanmeer, Armenië

Het Nationaal Park Sevan beslaat 147.343 hectare inclusief het wateroppervlak van het Sevanmeer, of 22.585 hectare land alleen, met een beschermingszone van 342.920 hectare. Het meer, 1.238 vierkante kilometer groot en tot 79,4 meter diep, wordt door de onderwaterrug van Shorzha gesplitst in Groot Sevan en Klein Sevan. Het park is verdeeld in vier zones: reservaten, beschermde gebieden, recreatie en economie.

Het Nationaal Park Sevan werd op 14 maart 1978 opgericht bij besluit nr. 125 van het Centraal Comité van de Armeense Communistische Partij en de Raad van Ministers van de Armeense SSR. In 1997 werden de bosbedrijven van Sevan, Noratus, Martuni en Vardenis ontbonden en hun gronden overgedragen aan het park, samen met de kustrecreatie-economie. Een wet uit 2001 over het Sevanmeer plaatste het hele park in de centrale zone van het meer.

De Armeense naam van het park, Sevan azgayin park, komt van het Sevanmeer, wiens vissen de streek haar visserijtraditie gaven; de Sevanforel (Salmo ischchan) en de Sevan-koghak (Capoeta sevangi) paaien in rivieren als de Masrik, en de vergunde visserij op het meer wordt door het parkbestuur geregeld. De Armeense meeuw, Larus armenicus, broedt hier en is een van de twee regionale endemische soorten van het park.

Het park is verdeeld in vier zones: reservaten, beschermde gebieden, een recreatiezone van 4753 hectare en een economische zone van 11.266 hectare, waardoor toegang per sector verschilt. De vier reservaten (Norashen, Lichk-Argichi, Gilli, Artanish) beslaan 7464 hectare, waarvan 3175 water. Vergunde visserij op het meer wordt geregeld door het parkbestuur.

De Masrik-rivier en zijn zijrivieren dienen als paaiplaats voor de endemische Sevanforel (Salmo ischchan) en de Sevan-koghak (Capoeta sevangi); jonge vissen blijven er tot ze een jaar oud zijn. Beide soorten staan als bedreigd op de Rode Lijst van Armenië.