Gemengde bossen van de Kaukasus, WWF-ecoregio in Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Iran, Rusland en Turkije

De gemengde bossen van de Kaukasus vormen een WWF-ecoregio die bergachtig terrein beslaat tussen de Zwarte Zeekust en de Kaspische Zee, in Rusland, Turkije en Georgië. Boomsoorten en bosstructuur veranderen met de hoogte en de neerslag, van dichte loofbossen in de lagere valleien tot opener terrein op de hogere hellingen.

Deze bossen bestaan in hun huidige vorm al sinds het einde van de laatste ijstijd, waardoor ze tot de oudste overgebleven gematigde bosgebieden behoren. Delen van de Kaukasus bleven tijdens de ijstijd ijsvrij en fungeerden als toevluchtsoorden waar planten en dieren overleefden die elders verdwenen.

De ecoregio omvat Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Iran, Rusland en Turkije, en de bossen leveren de lokale gemeenschappen al lang hout, brandstof en voedsel. De tamme kastanje groeit in de vochtige westelijke bergen, terwijl walnoot, kastanje en beuk in de keuken en het ambacht worden gebruikt. De ecoregio omvat ook het oostelijke uiteinde van het Pontisch Gebergte langs de zuidkust van de Zwarte Zee.

De toegang verschilt sterk afhankelijk van het land en het gebied, dus het is verstandig om de regels van lokale beschermde gebieden van tevoren te controleren. Paden op de hogere hellingen zijn vaak steil en niet altijd goed gemarkeerd, dus stevig schoeisel en voldoende tijd zijn aan te raden.

De Kaukasusregio heeft meer boomsoorten dan heel Noord-Europa samen, met veel eiken-, beuken- en kastanjevariëteiten die nergens anders voorkomen. Sommige van deze bomen zijn de directe voorouders van variëteiten die nu in boomgaarden door heel Europa en westelijk Azië worden geteeld.