Las Haldas, Archeologische vindplaats aan de Pacifische kust, district Casma, Peru.

Las Haldas is een archeologische plaats aan de Pacifische kust van Peru met stenen structuren die zich over ongeveer 40 hectare uitstrekken, met een centraal U-vormig gebied, grote heuvels, verhoogde pleinen en woongebieden. De indeling van deze structuren toont een zorgvuldige stedelijke planning met verschillende gebieden voor verschillende activiteiten.

Las Haldas werd in 1955 ontdekt door de Zwitserse archeoloog Frédéric André Engel en was ongeveer van 1925 tot 1410 v.Chr. bewoond, in de late archaïsche en de formatieve periode. De monumentale bouw vond vooral plaats in twee fasen, de eerste rond 2000 v.Chr. en de tweede rond 1400 v.Chr., toen de plek haar hoogtepunt bereikte. Na 1000 v.Chr. werd ze geleidelijk verlaten toen irrigatielandbouw belangrijker werd.

De bewoners onderhielden handelsbetrekkingen met gemeenschappen in het binnenland en ruilen zeeproducten tegen landbouwgoederen uit nederzettingen in de vallei van de Casma-rivier. Deze verbindingen tonen hoe de plaats fungeerde als verbindingspunt tussen kust en hooglanden.

De aanreis gaat over de weg vanuit Lima via de Panamericana Noord tot kilometer 345, bij de vissersbaai La Gramita in het district Casma. Het terrein ligt in droge woestijn tussen 30 en 60 meter hoogte, zonder begroeiing en vrijwel zonder schaduw; neem water en zonnebescherming mee. Op 26 april 2019 werd een bezoekersroute geopend.

De nederzetting toont aan hoe oude culturen bloeiden zonder landbouwbasis, geheel afhankelijk van mariene hulpbronnen. Deze ontwikkeling betwist de gemeenschappelijke aanname dat alle oude beschavingen van landbouw afhankelijk waren.