Pic de Médécourbe, Bergpiek in de noordelijke Pyreneeën, Andorra.

De Pic de Médécourbe is een bergpiek in de noordelijke Pyreneeën die ongeveer 2.900 meter bereikt, met rotsformaties en alpiene vegetatie op de hellingen en bergkammen. Het landschap rond de piek combineert open graslanden met blootgestelde rotsuitstekels en steil terrein.

De eerste gedocumenteerde beklimming vond plaats op 8 augustus 1866 door drie Spaanse militairen, Manuel Oncín, Santos Gil en Eusebio Eira, in opdracht van een topografische commissie. Later werd de top het westelijke drielandenpunt van Andorra, Frankrijk en Spanje, naast de Portella Blanca d'Andorra een van de twee uiteinden van de Andorrese grens.

De naam komt van het Catalaanse „pic“, een puntige top, tegenover de ronde „tossa“ en „bony“ uit de Andorrese toponymie. De top is het westelijke drielandenpunt van Andorra, Frankrijk en Spanje, op de waterscheiding tussen Atlantische Oceaan en Middellandse Zee. Hij ligt in een trinationaal beschermd gebied: het regionaal natuurpark van de Ariège-Pyreneeën, het natuurpark Vall del Coma Pedrosa in Andorra en het natuurpark Alt Pirineu in Catalonië.

De beklimming vanuit het dorp Arinsal volgt het wandelpad GR11.1 naar Refugi del Pla de l'Estany en duurt ongeveer 4 tot 5 uur om de top te bereiken. De route loopt door steil bergterrein, dus stevige wandelschoenen en een goede conditie zijn nodig.

Een metalen staaf markeert de top en dient als duidelijk visueel referentiepunt van verre. Vanaf dit punt kunnen wandelaars omlaag naar de meren Estanys Forcats kijken en naar naburige bergketens.