Sultan Ibrahim Building

Het Sultan Ibrahim Building is een administratieve structuur in Johor Bahru op verhoogd terrein en combineert Britse en lokale architecturale elementen. Het werd gebouwd met gewapend beton en aanzienlijke staalversterking om de grote voetafdruk op het terrein te ondersteunen.

De structuur werd voltooid in 1940 en bleef het hoogste gebouw van de stad tot nieuwe flatgebouwen in de jaren 70 verschenen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het als militair centrum, wat zijn belang in de regionale geschiedenis onderstreept.

Het gebouw vertoont Britse architecturale kenmerken samen met lokale ontwerptraditities, wat laat zien hoe twee verschillende stijlen in één structuur samenleven. Deze mengeling weerspiegelt hoe verschillende invloeden de karakteristieken van de stad in de loop der tijd hebben bepaald.

Het terrein is beschermd en de toegang is beperkt, dus bezoekers moeten vooraf met beveiliging controleren wat mogelijk is. Het is nuttig om de locatie bovenop een heuvel in gedachten te houden, omdat dit zowel het uitzicht op de omgeving als de toegang tot het terrein beïnvloedt.

Het gebouw draagt nog steeds zichtbare sporen van de Japanse bezettingsperiode in de Tweede Wereldoorlog, die het verhaal van zijn woelige verleden vertellen. Deze fysieke sporen maken het een stille getuige van de moeilijke perioden die de regio heeft meegemaakt.