Peninsular Malaysia

Peninsulair Maleisië ligt op het zuidelijke deel van het Maleisische Schiereiland tussen Thailand in het noorden, Singapore in het zuiden en de Straat van Malakka in het westen. De oostkust grenst aan de Zuid-Chinese Zee en wordt gekenmerkt door stranden en kleine eilanden, terwijl het binnenland bedekt is met bergketens en tropisch regenwoud.

Britse koloniale heerschappij vormde het gebied vanaf de 18e eeuw door middel van tinmijnen en rubberplantages totdat Japanse troepen het tijdens de Tweede Wereldoorlog bezetten. Na de oorlog keerde het terug onder Britse controle alvorens in 1957 onafhankelijk te worden als de Federatie van Malaya, later onderdeel wordend van het moderne Maleisië.

De drie belangrijkste etnische groepen spreken Maleis, verschillende Chinese dialecten en Tamil, terwijl Engels vaak dient als gemeenschappelijke taal in handel en dagelijks leven. In veel steden en dorpen staan tempels, moskeeën en kerken naast elkaar, wat de religieuze verscheidenheid in dagelijkse routines weerspiegelt.

De westkust is dichter bevolkt en gemakkelijker te bereizen, met Kuala Lumpur als vertrekpunt voor reizen naar het noorden of zuiden langs goed onderhouden wegen. De oostkust is rustiger en vereist meer reistijd, aangezien vervoersopties minder frequent rijden en afstanden tussen plaatsen groter zijn.

De centrale bergketen scheidt de westelijke helft klimatologisch van de oostelijke helft, waardoor moessonregens de twee kusten op verschillende momenten van het jaar treffen. Terwijl de westkust vaak hevige regenval ervaart in mei en juni, bereikt de moesson de oostkust voornamelijk tussen november en februari.