Gua Tambun, Archeologische vindplaats in Perak, Maleisië.

Gua Tambun is een groep neolithische rotsschilderingen op een westelijke wand van de Gunung Panjang, een ongeveer 2 km lange lichtgrijze marmerheuvel uit het Devoon boven Ipoh en de Kinta-vallei. De hematietfiguren, waaronder mensen, herten, een schildpad en een doejong, bedekken een brede richel aan de voet van de wand.

De schilderingen werden in 1959 ontdekt door tweede luitenant R. L. Rawlings van het 2e Bataljon van de 6e Queen Elizabeth's Own Gurkha Rifles tijdens een patrouille in de Maleise Noodtoestand. Ze worden toegeschreven aan neolithische gemeenschappen, mogelijk voorouders van de Orang Asli, en worden geschat op 2.000 tot 12.000 jaar oud.

De schilderingen worden toegeschreven aan voorouders van de Orang Asli en zouden spirituele betekenis hebben gehad. De motieven omvatten figuren van vroege Orang Asli, herten, dwergherten, schildpadden en een dugong, een zeedier waarvan de aanwezigheid op een heuvel ver van zee opvalt.

De tekeningen liggen op een rotswand aan de westzijde van Gunung Panjang, een bijna 2 km lange kalkheuvel boven Ipoh en de Kinta-vallei. Het pad is overwoekerd en modderig, en een steile trap voert naar de plek, dus stevig schoeisel is handig. De plek is niet gemakkelijk toegankelijk voor toeristen.

Onderzoek heeft meer dan 600 individuele prehistorische kunstelementen op het terrein geïdentificeerd, wat het mogelijk de grootste rotskunstverzameling van het land maakt. Dit aantal onthult de intensiteit van artistieke activiteit die op deze ene locatie heeft plaatsgevonden.