Mar Behnam Monastery, Syrisch-katholiek klooster in Qaraqosh, Irak.

Het Klooster van Mar Behnam is een syrisch-katholiek klooster in Qaraqosh met een hoofdkerkgebouw en een afzonderlijke grafstructuur geïntegreerd in een kleine heuvel genaamd Tell al-Khidr. De architectuur combineert Romaanse elementen met lokale bouwtraditities en toont artistieke invloeden uit zowel christelijke als islamitische periodes.

Volgens de legende werd het klooster in de 4e eeuw gebouwd door koning Senchareb als boetedoening voor het martelen van zijn zoon Behnam en dochter Sarah na hun bekering tot het christendom. Het behoorde tot de Kerk van het Oosten tot de 14e eeuw, zoals Mongoolse inscripties van christelijke pelgrims uit de 13e eeuw aantonen. Inscripties op sculpturen vermelden renovaties in 1164 en tussen 1250 en 1261. In 1790 nam de katholieke kerk het over; na een korte terugkeer van de Syrisch-orthodoxe kerk verlieten de monniken het in 1819, en de Syrisch-katholieke kerk bevolkte het opnieuw in 1839.

Het klooster is genoemd naar Mar Behnam en zijn zuster Sarah, gedood door hun vader, koning Senchareb, nadat de kluizenaar Matteüs hen bekeerde. Volgens de overlevering kreeg de koning berouw en liet hij een koepel, de Jubb, bouwen boven de ondergrondse plek waar hun resten liggen. Christenen en moslims komen er zegeningen zoeken, en het klooster bewaart een grote bibliotheek met zeldzame handschriften.

Het klooster staat in het dorp Khidr Ilyas, ongeveer 14 km ten zuiden van Bakhdida (Qaraqosh) en circa 30 km ten zuidoosten van Mosul. Het werd in 1986 gerenoveerd en begin december 2018 teruggebracht in de staat van vóór ISIS. De poortgebouw opent naar een binnenplaats waar de kerkgevel met drie boogvensters op de ingang is gericht.

Mongoolse christelijke pelgrims lieten in de dertiende eeuw inscripties na in het klooster, gesteld in een schrift uit de oostelijke steppen. Ze getuigen van bezoeken uit de tijd dat de plek tot de Kerk van het Oosten behoorde, vóór de overgang naar de Syrisch-orthodoxe Kerk. Ook de beelden van de kerk dragen inscripties die renovaties in 1164 en tussen 1250 en 1261 vermelden.