East Hall, Italianiserend academisch gebouw aan de Tufts Universiteit, Medford, Verenigde Staten.

East Hall is een driedelig rechthoekig bakstenen blok met een flauw hellend dak en verschillende bakstenen schoorstenen. De voorgevel heeft een lichte uitspringing met een driehoekig fronton; Italiaanse details zijn onder meer boogvormige vensterbogen, getande kroonlijsten en dikke zandstenen sluitstenen. Het gebouw huisvest de afdelingen Engels en Geschiedenis.

East Hall werd in 1857 door de curatoren goedgekeurd als kostschool en in 1860 gebouwd naar ontwerp van de Bostonse architect Thomas W. Silloway, een gewijde unitarische geestelijke. Het opende in mei 1861 tegen een kostprijs van 19.191,90 dollar, deels gefinancierd door een toezegging van de staat van 50.000 dollar. Het diende als slaapzaal en huisvestte de eetzaal 'The Dive' tot 1893, werd in 1966 omgevormd tot academisch gebruik en huisvest sinds 1989 de afdeling Geschiedenis.

Het gebouw fungeert vandaag als centrum voor Engels- en geschiedenisonderwijs en vormt het hart van de faculteit voor geesteswetenschappen. Studenten gebruiken het dagelijks voor colleges en studeren, waardoor het een belangrijk sociale en academische ontmoetingsplek is geworden.

Het gebouw bevindt zich op een prominente plaats op het campus en is gemakkelijk bereikbaar vanaf de hoofdpaden, met meerdere ingangen naar klaslokalen en studeerruimtes. Bezoekers kunnen de buitenarchitectuur bewonderen en de plek ervan in het campuslandschap waarderen, terwijl studenten vrij toegang hebben tot kantoren en faciliteiten op alle drie verdiepingen.

In het souterrain bevond zich ooit een eetzaal genaamd The Dive, een verzamelplek waar studenten kwamen om te eten en elkaar te ontmoeten. Dit voormalige gebruik is verdwenen, maar het toont hoe het gebouw zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld.