Ritz Tower, Luxe appartementengebouw in Midtown East, Manhattan, Verenigde Staten.

De Ritz Tower is een 41 verdiepingen tellend aparthotel aan Park Avenue 465, ontworpen door Emery Roth en Thomas Hastings en voltooid in 1926. Het gebouw reikt tot 165 m hoogte aan de spits, met terugspringende gevels op de 4e, 19e, 21e, 25e en 33e verdieping, een piramidevormig dak en een obelisk. De onderste drie verdiepingen zijn van rustiek kalksteen; de bovenste van lichtbruine baksteen met terracotta ornamenten in Italiaanse renaissancestijl.

De Ritz Tower werd in 1925-1926 gebouwd voor journalist Arthur Brisbane naar een ontwerp van Emery Roth met Thomas Hastings van Carrère and Hastings. Als aparthotel geclassificeerd, reikte het gebouw tot circa 165 meter en 41 verdiepingen en was het toen het hoogste woongebouw van de stad. Brisbane liet het beheren door de Ritz-Carlton Company en verkocht het in 1929 aan William Randolph Hearst, die het in 1938 aan de obligatiehouders afstond. In 1956 werd het een wooncoöperatie, in 2002 een gemeentelijk monument.

De naam komt van de Ritz-Carlton Company, die Arthur Brisbane na de opening op 15 oktober 1926 inschakelde om het gebouw en de restaurants te beheren. In de winkelruimte op de begane grond kwam later Le Pavillon, een van de eerste authentieke Franse restaurants van de Verenigde Staten. Onder de bewoners waren veel mediipersoonlijkheden.

Het gebouw is een privéwoning, dus bekijken gebeurt vanaf de straat. De versiering concentreert zich op de basis, de terugspringende gevels en de top, terwijl de tussenliggende verdiepingen betrekkelijk kaal zijn; de drie onderste verdiepingen van gerustificeerde kalksteen met gebeeldhouwde putti en urnen zijn te zien vanaf de trottoirs van Park Avenue en East 57th Street. Het piramidale dak met obelisk is van verre langs Park Avenue te onderscheiden.

De hoekkavel aan Park Avenue en 57th Street werd nooit door Arthur Brisbane gekocht; daar stond het brownstonehuis van de familie Roome, die het terrein voor 15.000 dollar per jaar verhuurde. Hadden de Roomes het teruggekregen, dan had de terugspringende sectie op de vierde verdieping kunnen worden afgesplitst en van een eigen trap en lift voorzien.